ตอนที่ 12 - เสียงหัวเราะในเงามืด

เจ้ามันเหนือความคาดหมายของข้าเสมอ เทลอน

ข้าฉีกยิ้มออกทุกครั้งที่ได้มองเห็นเจ้า และการต่อสู้ของเจ้า ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเป็นเวลาที่ยาวนานขนาดนี้ หลังการพบกันครั้งสุดท้ายของเรา

การได้พบเจ้าอีกครั้งทำให้ข้ารู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งตื่นเต้น หวาดกลัว ดีใจ โกรธเกรี้ยว และเจ็บปวด

เจ้าคนเดียว ทำให้ข้ารู้สึกทั้งหมดนั่นได้ เทลอน.....เจ้าคนเดียว

ทันทีที่รู้ว่าเป็นเจ้า ที่ออกมาจากบิสทรอต แม้ว่าตอนแรกข้าจะไม่แน่ใจนัก แต่ทันทีที่รู้ว่าเป็นเจ้า

ข้าก็มั่นใจว่าต้องใช้พวก วอร์กริมส์ เยอะกว่าเดิมขนาดไหน ทั้งๆที่ข้าเตรียมพวกมันไว้แค่สิบกว่าตัว แต่เพราะการปรากฏตัวของเจ้า ทำให้ข้าต้องเพิ่มพวกมันจากโรงสัตว์เลี้ยงของข้าอีก 3 เท่า

แต่ท้ายสุด เจ้าก็ทำให้ข้าต้องสูญเสียพวกมันไปทั้งหมด

ถ้าไม่ใช่เจ้า คงทำไม่ได้ขนาดนี้

เจ้าไม่เคยทำให้ข้าผิดหวังได้เลยจริงๆ ให้ตายสิ

ข้าหัวเราะไปกี่ครั้งแล้วนะ

อ้อ... ยังไม่มากเท่ากับคืนนี้หรอก

คืนที่ข้าส่ง แมลงพิษซากศพ ไปหาพวกนักเดินทางเกือบ 20 คน ปล่อยพวกมันให้กัดกินสมองของพวกน่าโง่นั่น และสั่งให้พวกมันโจมตีโรงแรมที่พวกเจ้าพักอยู่

พวกทหารนั่นทำให้งานของข้าง่ายขึ้นไปอีก

แต่ก็ไม่เท่ากับเจ้า ที่ยังอุตส่าห์พาลูกน้องของเจ้าหนีออกมาจากที่นั่นได้อย่างง่ายดาย

เจ้าช่างเหนือกว่าที่ข้าคิดไว้ยิ่งนัก

และนั่นยิ่งทำให้ข้าสนุกสนานสำราญใจมากกว่าเดิมเป็นสิบเท่า

ผีดิบร่วมร้อยตัวทำอะไรเจ้ากับคนของเจ้าไม่ได้

แต่อีกไม่ช้า

ไม่ช้าหรอก เทลอน

ข้าจะให้เจ้าได้สนุกสานอีกครั้ง

ข้าจะทำให้เจ้าได้พบกับช่วงเวลาที่จะทำให้เจ้าจดจำอะไรๆได้ดียิ่งขึ้นอีกครั้ง

และครั้งนี้ ข้าจะทำให้มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับข้าเช่นกัน

อีกไม่นานหรอก...เทลอน

อีกไม่นาน

.....

หวังว่าเจ้าจะยินดีมากพอๆกับข้า สำหรับของขวัญที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าที่เอเคอร์เชลนะ

เทลอน....